انسان از زمان‌های دور سنگ‌ریزه‌ها را جمع می‌کرد و از آنها ابزار می‌ساخت، او از آنها مهره درست می‌کرد و رنگ می‌زد تا زینت تن او شود. هشت هزار سال قبل از میلاد مردم منطقه‌ای که اکنون فرانسه و اسپانیا نامیده می‌شوند با اجرای رنگ قرمز روی سنگ‌ریزه‌ها، نقطه‌گذاری و خطوط موج‌دار آنها را تزیین می‌کردند.
انسان از زمان‌های دور سنگ‌ریزه‌ها را جمع می‌کرد و از آنها ابزار می‌ساخت، او از آنها مهره درست می‌کرد و رنگ می‌زد تا زینت تن او شود. هشت هزار سال قبل از میلاد مردم منطقه‌ای که اکنون فرانسه و اسپانیا نامیده می‌شوند با اجرای رنگ قرمز روی سنگ‌ریزه‌ها، نقطه‌گذاری و خطوط موج‌دار آنها را تزیین می‌کردند.
اولین نمونه‌های شناخته شده کاربرد موزائیک از سنگ‌ریزه‌ها متعلق به قرن هشتم قبل از میلاد و در آسیای صغیر است. در قرن سوم قبل از میلاد یونانی‌ها سنگفرشهای موزائیکی وسیعی از سنگ‌ریزه‌های تیره رنگ با انتقال تدریجی بسیار ظریف به سمت رنگ روشن ساختند. موزائیک‌های مقدونیه به درجه اوج صنعت خود رسیدند، آنها با ساروج کردن تکه‌های باریکی از سرب خط فاصل تندیس‌ها را طراحی می‌کردند و به آنها استحکام می‌بخشیدند.
در موزائیک‌های قدیمی چینی‌ها آمیخته‌ای از نقش‌های هندسی و نقش‌مایه‌های گل و گیاه بود و اغلب با کاشی‌های سقف طرح‌ریزی می‌شد. در مقابل موزائیک‌های پرتغالی‌ها به‌طور معمول برجسته و انتزاعی بود. سنگفرشهای موزائیکی اسپانیا بیشتر پالوده شده و با سنگ‌ریزه‌های خاکستری، سفید و ارغوانی انواع طرح‌های هندسی را خلق کرده‌اند.
در بعضی از فرهنگ‌ها سنگ علاوه بر جنبه کاربردی و تزئین اهمیت معنوی نیز دارد، در باغ‌های ژاپن، سنگ‌ها بنیاد و روح باغ به‌شمار می‌روند و در باور آنها سنگ پناه‌گاه خیابان است. اغلب سنگ‌های ویژه را در محل وسیعی از شن و ماسه قرار می‌دهند که به زیبایی شیار کشیده شده است تا به اجناس آرامش و تعادل کامل دست دهد. کاهن‌های بودایی زن در مراسم تمرکز روزانه خود در اینکار مشارکت کرده و طرح‌های سنتی را شن‌کشی می‌کنند که در طول قرن‌ها تکامل یافته است.
به‌طور کلی از اوایل قرن بیستم پیشرفت‌های عملی به حدی رسید که انسان قادر گشته سنگ‌های آنتیک و مصنوعی را در آزمایشگاه تولید کند هر چند که قیمت و هزینه‌های تولید آن بسیار گران است.
همچنین میتوان سنگ آنتیک را با سنگ‌های ارزان‌قیمت‌تر که دارای رنگ مشابه هستند، در نمای ساختمان به صورت تلفیقی کار کرد که باعث زیباتر شدن نما میشود. قابلیت اجرا در مدل‌های سنتی، کلاسیک، پست‌مردن و دیزاین‌های خلاقانه و جدید.
وقتی مسئله تزئین خانه و دکور کردن دیوارهای داخلی و خارجی به میان می‌آید خواسته یا ناخواسته اولین انتخابی که خیلی خودنمایی می‌کنند سنگ‌های آنتیک و دکوراتیو می‌باشند. سنگ‌های تزیینی به دو دسته طبیعی و مصنوعی تقسیم می‌شوند که در زبان عامیانه به سنگ‌های طبیعی، سنگ دکوراتیو و به سنگ‌هایی با متریال مصنوعی، آجر دکوراتیو گفته میشود.
در نمای بیرونی، ورودی و داخلی ساختمان، بین کابینت آشپزخانه، پشت تلویزیون LCD، روی شومینه، کف و دیوارپوش راه پله و اتاق خواب، هال و سالن پذیرایی، لابی، پارکینگ، سرویس بهداشتی و حمام، ویترین مغازه‌ها و اماکن تجاری، تابلو سنگ و دکوراسیون ویلاها و هتل‌های لوکس بیشترین کاربرد را دارد.
در فضاهای تمیز و بهداشتی مانند بیمارستان‌ها، خدمات غذایی، محیط‌های تحصیلی، خانه‌های بهداشت و دیگر بخش‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند.
بهتر است بدانید که سنگ‌های آنتیک با طرح‌های مختلفی در بازار موجود است که شامل موارد زیر می‌باشند:
گونه‌ای دیگر از سنگ‌های آنتیک به صورت مصنوعی تهیه می‌شوند و جالب این است که این سنگ‌های محدودیت‌های سنگ‌های آنتیک طبیعی را نداشته و لازم نیست از سنگ‌های با مقاومت پایین‌تر و تخلخل بیشتر استفاده شود، زیرا سنگ‌های آنتیک مصنوعی به دلیل اینکه در سایزهای مختلف تهیه میشود، نیاز به برش‌کاری زیاد ندارند.
این نوع سنگ‌ها تخلخل ندارند زیرا در زمان قالب‌گیری از تجهیزات خاصی استفاده میشود تا مانع ریزش آنها بعد از چسباندن شوند. از این رو میتوان سنگ‌های آنتیک مصنوعی با مقاومت بالا و دوام بیشتر و همچنین تخلخل بسیار کم را تهیه نمود.
نکته مهم این است که در این نوع سنگ‌ها به هیچ‌وجه قارچ و باکتری جمع نمی‌شود، زیرا فضاهای خالی موجود در آنها بسیار کم‌تر از سنگ‌های آنتیک طبیعی می‌باشد.
